امام باقر علیه السلام می فرماید: باد عقیم بادی است که از هفتمین طبقه زمین بیرون می آید و بادی که نشان از خشم الهی دارد تنها بر قوم عاد وزیده است خداوند به نگهبانان باد دستور داد تا از سوراخ‌های تعبیه شده بیرون آیند،پس آنگاه باد همچون نعره گاو وحشی بر نگهبانان وزید. آنان از سختی باد شکوه نمودند و گفتند: ممکن است این باد سهمگین کسانی را نیز که نافرمانی نکردند هلاک سازد و شهرهای آباد بسیاری را ویران گرداند خداوند نیز به جبرئیل فرمان داد تا آن باد را با بال های خویش فقط به سوی قوم عاد فرستد.پس جبرئیل فرمان خداوند را به انجام رساند و قوم عاد به هلاکت رسیدند و سرزمین آنان ویران شد.(تفسیر قمی،ج۱،ص۳۳۰).خداوند در آیه۲۶۶ سوره بقره از گردبادی سخن گفته است که با آتش همراه است."فاصابها اعصار فیه نار فاحترقت؛پس ناگهان گردبادی آتشبار به آن بوستان رسد و بسوزاند".در کتاب علل الشرایع آمده که "وهب "گوید:باد عقیمی که در زیر زمین گرد آمده است با هفتاد هزار افسار آهنین مهارگشته است و بر هر عنانی هفتاد هزار فرشته گماشته شده است که آن را نگاه دارند.خداوند این باد را بر قوم عاد فرستاد و اگر خداوند به آن باد اذن می داد بر روی زمین همه چیز را میسوزاند. خداوند به هنگام برپایی روز رستاخیز با این باد کوه‌ها و تپه‌ها و کاخ ها و شهرهای آباد را خرد و ویران خواهد کرد و این سخن، همان فرمایش خداوند است که:"ویسئلونک عن الجبال فقل ینسفها ربی نسفا فیذروها قاعا صفصفا لا تری فیها عوجا ولا امتا؛ و از تو درباره کوه ها می پرسند بگو: پروردگارم همه آنها را بر می کند و خرد و پراکنده میسازد. پس آن زمین را هامونی هموار واگذارد، در آن هیچ کجی و بلندی نبینی"(سوره طاها آیه ۱۰۷و۱۰۸)."قاع"شوره زار خشکیده را گویند و"صفصف"زمین صاف و هموار را گویند که پستی و بلندی نداشته باشد. "امت"مکان بلندی را می گویند و به این سبب آن را عقیم می گویند که عذاب الهی در بر دارد و هیچ رحمتی در آن نهفته نیست ؛همچون مردی که از داشتن فرزند،عقیم باشد این باد نیز از رحمت الهی عقیم است؛زیرا این باد برج ها و کاخ های قوم عاد را در زیر ماسه های نرم فرو برد و هفت شب وهشت روز بر آنها وزید."سخرها علیهم سبع لیال و ثمانیه ایام حسوما فتری القوم فیها صرعی کانهم اعجاز نخل خاویه ؛ آن را هفت شب و هشت روز پیاپی بر آنان گماشت پس آن قوم را در آن(شب ها و روزها)چنان بر زمین افکنده می دیدی که گویی تنه هایی پوسیده و افکنده درختان خرما هستند"(سوره حاقه،آیه ۷).آن باد چنان سهمگین وتند بود که مردان و زنان را از زمین بلند می کرد و با صورت به زمین میکوبید و همانگونه که خانه ها را درهم می کوبید کوه ها را نیز نابود می‌کرد و همچون ماسه هایی نرم میگرداند.قوم عاد را از آن روی به این نام نامیده اند که دارای ستون‌های بلند بودند که آنها را برای ساختن ستون‌های قصرهای خویش پایه هایی را می تراشیدند که هم اندازه کوه ها بود و آنها را به درون کاخ های خود می بردند(علل الشرایع،ج۱،ص۴۷ و ۴۸).فاعتبروا یا اولی الابصار.